ارتباط عملكرد خانواده با برخي ويژگي هاي رواني نوجوانان دختر و پسر

گلچين مهري*,نصيري محمود,نجمي سيدبدرالدين,بشردوست نصراله

مقدمه. نوجواني يكي از بحراني ترين دوره هاي زندگي است. نوجوان بواسطه رشد سريع جسمي و رواني نسبت به ساير دوره ها نيازهاي متفاوتي پيدا مي كند. نياز به استقلال فردي باعث مي شود تا در مقابل والدين و مربيان مقاومت كند و متعاقب آن آرامش فرد برهم بخورد. عدم آگاهي به نحوه برخورد با اين تغييرات از سوي خانواده منجر به بروز چالش بين خانواده و نوجوان مي گردد. مطالعه حاضر ارتباط عملكرد خانواده با برخي ويژگي هاي رواني نوجوانان را بررسي و شيوه هاي صحيح برخورد با آنرا ارائه مي دهد.
روشها . از بين دانش آموزان نوجوان سالهاي اول تا سوم دبيرستانهاي دولتي، تعداد 438 نفر پسر و 454 نفر دختر به روش نمونه گيري تصادفي از بين خوشه هاي مختلف آموزش و پرورش انتخاب شدند. با تكميل پرسشنامه، عملكرد خانواده با ويژگي هاي رواني نوجوانان از جمله مسووليت پذيري، گرايش مذهبي، خودپنداري و اميد به آينده مورد بررسي قرار گرفت. متغير مستقل عملكرد خانواده و متغير وابسته ويژگي هاي رواني نوجوانان در نظر گرفته شد.
نتايج. اكثريت نوجوانان پسر سطح عملكرد خانواده را در حد مطلوب و نوجوانان دختر در حد نسبتا مطلوب توصيف نمودند. در خانواده با عملكرد مطلوب، مسووليت پذيري، خودپنداري، اميد به آينده و گرايش مذهبي بيشتر بود. ويژگي هاي رواني بجز در مورد گرايش مذهبي بين دختران و پسران تفاوت داشت (p<0.05)
بحث. اين پژوهش وجود رابطه مثبت بين عملكرد خانواده و ويژگي هاي رواني مورد مطالعه نوجوانان را مورد تاييد قرار مي دهد. هر چه عملكرد خانواده مطلوب تر باشد خودپنداري، مسووليت پذيري، اميد به آينده و گرايش مذهبي در نوجوانان نيز مطلوب تر خواهد بود. توجه خانواده بخصوص والدين به انتظارات نوجوانان دختر و پسر بايد مورد توجه خاص قرار گيرد.

كليد واژه: عملكرد خانواده، ويژگي هاي رواني، نوجوان، بهداشت روان، اصفهان، بهداشت نوجوان

ديدگاه ها در اين مطلب .